Yıllık ücretli izin, çalışma hayatındaki dinlenme hakkının önemli bir parçasıdır. İzin süresinin belirlenmesi kadar kullanımın ve kayıtların düzenli tutulması da önem taşır.
İzin hakkı ve asgari süreler
4857 sayılı İş Kanunu kapsamındaki yıllık ücretli izin düzenlemesine göre, deneme süresi dahil en az bir yıllık çalışma izin hakkının doğmasında esas alınır. Hizmet süresine göre asgari izinler şöyledir:
| Hizmet süresi | Asgari izin |
|---|---|
| 1–5 yıl (5 yıl dahil) | 14 gün |
| 5 yıldan fazla, 15 yıldan az | 20 gün |
| 15 yıl ve üzeri | 26 gün |
18 ve daha küçük yaştaki işçiler ile 50 ve daha büyük yaştaki işçiler için süre 20 günden az olamaz. Yer altı işlerinde çalışan işçilerde yıllık ücretli izin süreleri dörder gün artırılarak uygulanır. Sözleşmelerle daha uzun izin süreleri öngörülebilir. Mevsimlik veya kampanya işleri gibi özel durumlar bakımından kapsam ayrıca değerlendirilmelidir.
İzin bölünebilir mi?
Tarafların anlaşmasıyla izin bölümler hâlinde kullanılabilir; bölümlerden birinin en az 10 gün olması gerekir. Yıllık izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.
Planlama ve belgeler
Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği, izin talebinin istenen tarihten en az bir ay önce yazılı olarak bildirilmesini öngörür. Bununla birlikte işveren, talep edilen izin tarihiyle bağlı değildir; izin planlamasında talep ve iş durumu birlikte değerlendirilir.
İzin taleplerinin ve kullanılan günlerin kayıt altına alınması, çalışan ile işveren bakımından açıklık sağlar. Hak kazanılan süre ve kullanım durumu, hizmet kayıtları ve uygulanabilir sözleşmelerle birlikte incelenmelidir.
Mevzuat ve kaynaklar
Dayanak: 4857 sayılı İş Kanunu m.53–56; Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği m.4–9.
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı — Yıllık Ücretli İzin YönetmeliğiYayın ve kaynak kontrol tarihi: 22 Ekim 2026.